Het groeiende heelal

Mijn blogs gaan over allerlei onderwerpen die mijn gedachten bezighouden. Mijn interessegebied is best breed. (Dat wil niet zeggen dat ik veel verstand heb van alles op dat gebied, maar dat is weer een ander onderwerp) Vandaag is het onderwerp létterlijk breed: het heelal. Iedereen heeft vast op school geleerd dat het heelal uitdijt. Ik had geleerd dat dat uitdijen steeds langzamer zou gaan, dan even stopt en dan weer ineenkrimpt. Tot er weer een nieuwe Big Bang komt. Beetje zinloos, leek me altijd al. Maar gisteren las ik, dat het heelal steeds snéller uitdijt…. Hmm… Zou de tijd daardoor ook steeds sneller gaan?

De afstand tot de andere hemellichamen neemt steeds sneller toe. Onderzoekers weten nog niet waardoor het komt, die versnelling in uitdijing. De nieuwste theoretische verklaring is iets met “donkere energie”, wat zich gedraagt alsof het een negatieve zwaartekracht uitoefent. Ingewikkeld, hoor. Snap ik niks van.

Ik heb vandaag zelf eens even zitten denken… Welke verklaring zou er nog meer kunnen zijn? Hoe kan iets steeds sneller van iets anders afbewegen? Mijn antwoord is simpel: Als het getrokken wordt! En toen dacht ik: welke elementen zijn er in de natuur die zich ook van elkaar verwijderen doordat ze getrokken worden?
Ineens had ik het! Eureka! Chromosomen! Die worden uit elkaar getrokken bij celdeling. (Mitose of Meiose) Misschien gebeurt zoiets nu ook in het groot…. Zie je het voor je? Ons universum is zich als een cel aan het delen!

In elk levend organisme vind celdeling plaats. Dat is heel mooi om af en toe bij stil te staan, vind ik. Bij celdeling hechten eiwitdraden zich aan de centromeren (het punt waar chromosomen aan elkaar vast zitten). Daarna trekken de draden de delen (chromatiden) uit elkaar. Wonderbáárlijk gewoon! Ja, ’t is de gewoonste zaak van de wereld en toch iedere keer een wonder. Er zijn veel filmpjes over de celdeling op Youtube, kijk bijv. eens naar dit filmpje over mitose. Lijkt een heel universum op zich, toch?

Stel je nou voor dat het écht zo is, dan is het ineens niet zo gek meer dat mensen soms het gevoel hebben dat ze meerdere levens hebben gehad, of ergens een tweelingziel tegenkomen….

Het heelal is oneindig
onbereikbaar groot
Het is alsof ik erbuiten sta
Maar toch mag ook ik
een deel zijn
van al dit moois

Liefs,
Tine

Copyright Tine de Jong

Laat gerust weer een berichtje achter op mijn blog, vind ik leuk!
En heb je contact met een astronoom, geef mijn ideetje dan even door…. 😉

Advertenties

Over tinexpression

Tine is getrouwd en heeft drie kinderen. Ze is auteur van DROOM 'R OVER (jeugd 11-18 jaar) en NABIJ DE LIEFDE (gedichtenboekje), ontwikkelt nieuwe spellen op maat die gevoelige onderwerpen bespreekbaar maken en is huiswerkbuddy.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Het groeiende heelal

  1. joke hordijk zegt:

    Leuk om in je gedachte te kunnen kijken….

  2. abdet warkor zegt:

    dag dag tine,

    wat kan jij (o.a.) mooi schrijven zeg…zo pakkend…creatief…
    jij denkt diep na over het leven en ontstaan…oppervlakkig ben jij zeker niet…
    God’s zegen met jouw zoektocht ; )

    Groetjes, van iemand die gelooft in de Schepper van Hemel en Aarde en de Schepper van de mens…
    Ik wil je introduceren (in contact brengen) met de man die jou bij deze Schepper kan en wilt brengen. Jezus Christus!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s