Volwassen pestkoppen

Ze bestaan, volwassenen die anderen herhaaldelijk treiteren, vernederen, intimideren en/of bedreigen. Die pestkoppen zijn vaak impulsief, willen macht en kunnen ze zich niet goed inleven in anderen. Bang lijken ze niet, eerder nogal té zeker van zichzelf. En dan heb je nog de meelopers, de passieve pestkoppen. Mensen die uit zichzelf niet (durven) pesten, maar het vuile werk door een ander laten opknappen. Ze moedigen hem aan, hangen aan zijn lippen, prijzen hem om zijn gemene streken. De pestkop geniet van de aandacht, ziet zijn status stijgen en voelt zich gesterkt om nog harder uit te halen naar zijn slachtoffer.

Plagen werkt op je lachspieren en versterkt de onderlinge band.
Als vrienden elkaar af en toe een beetje plagen is het leuk. Plagerijtjes zijn grapjes waarmee je elkaar op humoristische wijze even voor gek zet en waarbij het duidelijk is dat die geintjes worden gewaardeerd.

Pesten werkt op je zenuwen en maakt alles kapot.
Ik denk dat pesten voortkomt uit frustratie. Dat ontstaat uit een verstoord evenwicht. Iemand krijgt bijvoorbeeld niet de erkening die hij verwacht voor zijn inzet. Of er is sprake van onduidelijkheid, waardoor tegenstrijdige berichten gaan rouleren. Belangen die in het nauw komen, jaloezie en machtstrijd kunnen leiden tot pestgedrag.

Een pester moet gestopt worden in zijn gedrag, want zijn gedrag heeft een ziekmakende werking op de mentaliteit en motivatie van iedereen die het ziet, hoort of leest. Ik zou zeggen, stop een pester door duidelijk grenzen aan te geven. Wat tolereer je wel en wat niet. Sta op tegen de pester, ook als je niet zelf wordt gepest. Als je toelaat dat hij een ander pest, voelt dat als een stilzwijgende goedkeuring. De pester denkt dan dat hij zijn omgeving op zijn hand heeft en gaat lekker door.

Niet iedereen hoeft dikke vriendjes te zijn, maar respectvol met elkaar omgaan moet wel. Ook al ben je het totaal niet eens met een ander, ook al vind je de ander nog zo stompzinnig doen, ook al denk je dat je namens een hele groep een ander van alles mag verwijten: schelden, beledigen, kleineren, belachelijk maken is laf. Vooral op internet. Vooral als je de persoon niet eens persoonlijk kent. Vooral als je het anoniem doet..

Tot schrijfs,
Tine

Advertenties

Over tinexpression

Tine is getrouwd en heeft drie kinderen. Ze is auteur van DROOM 'R OVER (jeugd 11-18 jaar) en NABIJ DE LIEFDE (gedichtenboekje), ontwikkelt nieuwe spellen op maat die gevoelige onderwerpen bespreekbaar maken en is huiswerkbuddy.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Volwassen pestkoppen

  1. Harmen zegt:

    Helaas is pesten iets van alle lagen en alle leeftijden. Vaak lijkt het juist voor te komen uit onzekerheid maar zelfs die wetenschap maakt het voor de gepeste nog niet dragelijk. Het sloopt. En er word, ook door het management, vaak maar bar slecht actie op ondernomen. Het gevolg is dat de gepeste dubbel slachtoffer is. Eerst door het gepest, daarna door zijn meerderen die hem in de kou laten staan. Met alle desastreuze gevolgen van dien.

    Het nare is dat bedrijven vaak wel voorzien in protocollen (op pesterijen staan serieuze sancties, van officiële waarschuwingen tot ontslag) maar dat je aan die protocollen in de praktijk verdomd weinig hebt omdat onderkenning en passende actie het probleem vormen. Het hoger management onderkent de problemen, maar wanneer de problemen niet door lijnmanagers afdoende worden onderkent en er geen passende actie word ondernomen, blijft de situatie bestaan en blijven de slachtoffers de verkeerden. De pesters zouden het slachtoffer moeten zijn van hun gedrag, niet de gepesten. In de praktijk is het helaas te vaak andersom.

  2. Pesten en gepest worden. Twee uitingen van dezelfde pijn. Een pijn die wij allemaal herkennen, maar die wij uit angst vaak niet meer kunnen of willen zien. Het herkennen van de pijn van de dader (pestkop) is meestal een grotere uitdaging dat het herkennen van de pijn van het slachtoffer.

    Ik zie pesten als signaal dat er iets niet in balans is. Een signaal van pijn. Zodra wij dit signaal (in onszelf) kunnen herkennen of verwelkomen, komt er iets los. Er ontstaat ruimte (veiligheid) en de pijn achter het pesten komt daarmee in zicht.

    Herkennen of verwelkomen van het pestgedrag is voor mij overigens fundamenteel anders dan het gedrag goedkeuren of tolereren. Het gaat om serieus nemen, ervoor opstaan en de veiligheid bieden om uit te zoeken waar het vandaan komt. En die stappen beginnen altijd in onszelf. Want wat zich van binnen ontpopt, zal zich naar buiten gaan uiten.

    Een prachtig filmpje hierover: http://www.youtube.com/watch?v=umOHxEy1qig

    De echte leraar laat de leerling in zichzelf meespelen. Samen Stralen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s