Geweld in media leidt tot vals vertrouwen.

Blootstelling aan te veel geweld ondermijnt je vertrouwen, daar is iedereen het wel over eens. Jaren geleden zei ik al, dat te veel geweld in de media óók een soortgelijk effect op je heeft, maar daar zijn de meningen nog steeds over verdeeld. (Met media bedoel ik o.a. TV, radio, internet, boeken en games.) Ik vind het geen goede zaak dat het geweld in de media toeneemt en ik wil in deze blogpost uitleggen waarom.

Het snelle beloningssysteem in console/video games, zoals Battlefield en Call of Duty, werkt verslavend. Elk schot dat je als speler afvuurt, waarmee je een vijand doodt of een gebouw laat instorten, geeft je een prikkel, een kick, waardoor je meer wilt. Hoe meer “kills” je veroorzaakt, hoe trotser je bent op je prestaties. De games worden steeds “beter”: nog échter, nóg heftiger. Veel jongeren vinden dat leuk. Zij kopen zulke spellen en spelen het, al dan niet online, het liefst de hele dag door. Als ze stoppen met spelen, gedragen ze zich even wat agressiever. Dat is ook niet zo gek; ze voelen zich opgefokt door het spel, waarin ze alles moesten neerknallen en zelf ook vaak werden doodgeschoten.

Het is niet echt, hoor, het is maar een spelletje…

In veel thrillers worden lugubere slachtpartijen tot in detail beschreven. Een dode mooie vrouw op de voorkant verkoopt goed. Er staat ook wel eens een kinderlijk op afgebeeld.

Het is niet echt, hoor, het is maar een verhaaltje…

In nieuwsprogramma’s worden rampen en ongelukken uitgebreid getoond en herhaald. Reality shows staan bol van (verbale) agressie. Sensationele filmpjes op internet hebben hoge kijkcijfers.
Misschien denk je: “Pas als ik beeld en geluid erbij zie/hoor kan ik me voorstellen hoe erg het is.” Ik denk juist, dat je wordt afgestompt door het zien van (te) veel narigheid. Het wordt gewoon, je went er aan. Je hebt steeds heftigere beelden nodig om geschoktheid te voelen.

Ik zeg niet dat we negatieve, duistere kanten moeten mijden in de media en alleen maar zachtaardige, vrolijke dingen mogen zien. Wel wil ik zeggen, dat er meer evenwicht moet zijn. Spanning is leuk, en het is ook belangrijk om de realiteit onder ogen te zien, maar van mij mag het in totaal iets minder snel, minder hysterisch en véél minder rauw en hard.

Het zal nog wel heel lang duren voordat het geweld in de media afneemt.. daarom wil ik er op hameren (dat klinkt ook best agressief, haha) dat het belangrijk is, om als tegenwicht ook geweldloze dingen op te blijven zoeken, mooie beelden te bekijken, fijne dingen te beleven, leuke verhalen te vertellen of te lezen, zodat je op die ervaringen verder kunt bouwen. Iedereen heeft positieve voorbeelden nodig, omdat zulke voorbeelden het geloof bevorderen dat alles wel goed komt. Zonder dat geloof is er geen vertrouwen mogelijk.

Vertrouwen. Als je je lekker kunt uitleven met schietgames en steeds een level hoger komt, dan is dat toch ook goed voor het (zelf)vertrouwen? Ik denk van niet. Meer skills kunnen je wel meer zelfvertrouwen geven in de wereld van de games, maar niet in de echte wereld.

Schiet de hele handel maar neer! Tof! Rondspattend bloed, steden die exploderen, yes! Ram er op los, rijd met je snelle wagen over die voetgangers heen. Oh, moet je van je ouders stoppen met het spel? Dan ben je nu hevig gefrustreerd, want je kunt pas opslaan als je een missie hebt afgerond. Dus pak gauw nog even je lekkerste wapen en haal nog wat vijanden neer met de adem van een ongeduldige vader/moeder in je nek. Heerlijk, die voldoening als het met één knal lukt.

De voldoening die je krijgt als je iets hebt opgebouwd of iemand hebt gered is een ander soort voldoening dan de voldoening die je krijgt als je iets hebt vernietigd of iemand hebt vermoord. De eerste voldoening geeft je positieve energie, het voelt goed om iets nuttigs, iets goeds te doen, te helpen. De andere voldoening is kortdurend en geeft je uiteindelijk een slecht gevoel over jezelf door o.a. schuldgevoelens, schaamte en rusteloosheid. Om dat slechte gevoel niet te hoeven voelen, scherm je je kwetsbaarheid af. Zo ontwikkel je een vals vertrouwen: je voelt je onschendbaar want je hebt jezelf tegen alles bewapend. Maar echt vertrouwen heb je alleen, als je je kwetsbaar durft op(en) te stellen en je nergens voor hoeft te verschuilen.

De sensaties die je gamend ervaart zijn wel echt. De emoties die je voelt als je naar een geweldadige film kijkt of een moordscene leest, zijn ook echt. En onbewust sla je al die ervaringen op. Geweld in de media heeft een uitwerking op je; het doet iets met je brein, met je geest, met je grenzen, met je kijk op agressie, met je frustratietolerantie.. Hoe het precies werkt laat ik graag aan wetenschappers over om te onderzoeken, maar ik vind het voor de hand liggen, dat het te maken heeft met het sympatische zenuwstelsel, dat op momenten van bedreiging je lichaam klaar maakt om te vechten of te vluchten. Als het te vaak geactiveerd wordt zonder dat je lichaam de stress kwijt kan, raak je uitgeput en uit balans.

Mijn stelling is: Er moet voldoende positief tegenwicht geboden worden aan het geweld in de media.

Tine de Jong-Veenstra

Advertenties

Over tinexpression

Tine is getrouwd en heeft drie kinderen. Ze is auteur van DROOM 'R OVER (jeugd 11-18 jaar) en NABIJ DE LIEFDE (gedichtenboekje), ontwikkelt nieuwe spellen op maat die gevoelige onderwerpen bespreekbaar maken en is huiswerkbuddy.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s