De beleving van zwemles

Zittend op te tribune in zwembad Aquarijn, af en toe zwaaiend naar mijn zoontje die zwemles heeft, ben ik in gedachten terug in de tijd dat ik zelf zwemles kreeg…

Ik kan allang zwemmen, ik moet alleen nog even bewijzen dat ik ook met mijn hoofd bóven water kan blijven… Onderwater zwemmen vind ik leuk! Het is zo lekker stil onder water en het is spannend om te zien of ik verder kom dan de vorige keer. Maar helaas, het is de schoolslag die ik nu moet leren. En rugslag.
Goed, schoolslag is geen probleem, ‘t gaat goed, maar waarom krijg ik toch zo vaak commentaar? “Je moet wel ademhalen!” zegt de zwemleraar steeds streng. Doe ik toch? Ik houd mijn mond onder water, maar adem gewoon door mijn neus hoor.
Op de rug zwemmen is vervelend, zo kan ik niet zien waar ik heen ga! Ik wissel mijn gestaar naar het plafond af met wat onhandige blikken naar achter, want ik volg de strepen op het plafond in de hoop dat die me recht naar de rand aan de overkant leiden, maar waartegen ik mijn hoofd niet wil stoten. Te vaak omkijken mag niet.. krijg ik ook weer commentaar op. Als ik net gekeerd ben en heb gezien dat de ‘weg’ vrij is – geen langzamere kinderen voor me, die met hun voeten tegen mijn hoofd aan kunnen trappen- geniet ik wel van rugzwemmen, van de sensatie van drijven op water, van de kracht waarmee mijn benen het water wegduwen, van het afgesloten zijn van de wereld…
Aan de zijkant van het bad staat een zwemleraar. Hem houd ik angstvallig in de gaten. Hij heeft een ijzeren lange stok vast, met een enge grote haak er aan. Wat roept hij nou? Ik kan niet wijs worden uit het geroezemoes in mijn oren van al dat geklater, geproest en gespetter om me heen. Laat ik maar gewoon ontzettend mijn best doen om netjes en vooral snel te zwemmen, want anders steekt hij z’n haak in mijn nek! Dóórzwemmen moet ik en vooral niet naar de bodem kijken, die onder de hoge duikplank steil naar beneden loopt naar de duistere diepte. Ik heb hoogtevrees.

Hoogtevrees… het brengt me weer in het hier en nu. Steeds als ik naar mijn vaste zitplekje op de tribune loop in dit mooie moderne gebouw, krijg ik hoogtevrees. De glazen balustrades geven goed zicht op het bad, maar ze geven me ook nare kriebels onder in mijn buik als ik te dichtbij kom. Ach, wat geeft het? Ik vind het prachtig om mijn zoontje te zien zwemmen! Zou hij nu hetzelfde doormaken als ik?

Gelukkig is zwemmen heerlijk om te doen – dat vond ik al voordat ik les kreeg, net als mijn zoontje. Hij behaalde vandaag zijn walvisdiploma en is trots, net als z’n moeder 🙂

Groeten,
Tine de Jong – Veenstra

Advertenties

Over tinexpression

Tine is getrouwd en heeft drie kinderen. Ze is auteur van DROOM 'R OVER (jeugd 11-18 jaar) en NABIJ DE LIEFDE (gedichtenboekje), ontwikkelt nieuwe spellen op maat die gevoelige onderwerpen bespreekbaar maken en is huiswerkbuddy.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op De beleving van zwemles

  1. Anoniem zegt:

    Dankjewel voor het delen. Wat een heerlijk blog! Het bracht ook mij weer even terug in de tijd. De haak, de hoogte- en dieptevrees, maar ook mijn zwemplezier. Van harte voor jullie allebei met het behalen van het Walvisdiploma. Groetjes, Karin

    PS Je verhaal intrigeerde me zo dat ik (in het boek van Christiane Beerlandt – ‘Als de dieren spreken konden…’) nog even heb gezocht waar ‘de walvis’ voor staat. Voor mij erg toepasselijk.

    • tinexpression zegt:

      Hoi, wat leuk dat dit blog je heeft geïnspireerd om te kijken waar de walvis voor staat. Zoiets vind ik ook altijd leuk om te weten… Ik vond verschillende positieve betekenissen (ook een minder positieve: “De walvis is het symbool van verleiding, die leidt tot vernietiging”, maar ik weet zeker dat die beschrijving niet op jou van toepassing is.) Deze betekenissen vond ik zoal: “Walvis, symbool van communicatie, leert ons feitelijk de stilte te zoeken”, “De walvis staat symbool voor familie, harmonie, communicatie en bewustzijn”, “De walvis wijst altijd de weg naar uw eigenlijke geestelijke betekenis.” Die zijn mooi, vind je niet? Ik heb het boek van Christiane Beerlandt niet gelezen, ben wel benieuwd welke betekenis je hebt gevonden die voor jou toepasselijk is.
      Groetjes, Tine

  2. Anoniem zegt:

    Ik ben ook trots. Op jou en Victor.

    Henry

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s