Grijp in voor het kind.

Er worden heel veel kinderen mishandelt, ver weg en dichtbij. Die mishandelingen gaan door, ook nu heel Nederland rouwt om de twee jongens die sinds 7 mei vermist waren en die gisteren levenloos zijn gevonden. Voor die twee jongens is alle aandacht helaas te laat (al geloof ik dat ze de liefde die naar hun uitgaat nu wel voelen, ergens in een andere dimensie). Hoe is het met de aandacht voor andere mishandelde kinderen?

Nu ligt de jeugdzorg weer onder vuur, maar of dat terecht is of niet kan ik zo 1-2-3 niet zeggen. We moeten de verantwoordelijkheid ook niet steeds afschuiven op anderen.
Met wegkijken of afwachten tot een ander wat doet, of denken dat professionele hulpverlening de boel wel oplost, kunnen mishandelingen door blijven gaan.

Wat doe jij als je ziet dat een ouder naar een kind schreeuwt en scheldt en het kind slaat? Zeg je er dan wat van? Tegen een ander, of tegen die ouder? Grijp je in als iemand een kleuter aan de haren meesleurt? Vraag je aan een tiener, die er in jouw ogen wat verwaarloosd of triest uitziet, hoe het met hem/haar gaat? Maakt het uit of je dat kind kent of niet?
Vind je dat je in moet grijpen, of denk je juist dat ingrijpen de situatie verergert, of vind je dat iedereen zich met z’n eigen zaken moet bemoeien?

Ik zit wel eens te twijfelen of ik moet me ergens mee moet bemoeien of niet. Zo zat ik laatst met mooi weer op het strandje aan de Zegerplas. Vlak bij me zat een moeder met een andere vrouw te praten, met haar rug naar haar dreumes toe, die in z’n blootje rondscharrelde aan de rand van het water. Het zat me niet lekker. Ik hield continu dat kindje in het oog, klaar om te sprinten als het in het water viel. Maar na een tijdje moest ik weg en ik ging, zonder tegen de vrouw te zeggen dat ze beter op haar kindje moest letten! Ik geloof niet dat ze expres het kind negeerde, daarom liet ik het maar zo. Maar toch? Ik had haar op het gevaar willen wijzen…Waarom zei ik dan niets? Iets hield me tegen: ik wilde niet dat ze me een betweter of bemoeial vond… Achteraf heb ik er spijt van, dat ik niks had gezegd. Had ik maar..

Had ik maar… is altijd achteraf. Als iets een dodelijke afloop heeft, denken we geschokt: had iemand maar… Maar we moeten zélf eerder ingrijpen, voor iets van kwaad tot erger kan gaan en verschrikkelijk uit de hand kan lopen. Maar hoever moet iets komen tot je besluit in te grijpen? En hoe doe je dat, ingrijpen?

Als je agressie ziet, reageer dan rustig, met een open houding. Niet met wijd opengesperde ogen van kwaadheid, want dat is als olie op het vuur gooien. Ach, het hangt ook van de situatie af natuurlijk. Maar doorbreek in ieder geval het moment van agressie.

Ik heb een keer meegemaakt dat een moeder blij was dat ik even ingreep. Van te voren twijfelde ik wel of ik haar aan zou spreken, want ze deed behoorlijk agressief. Maar haar kind kwam tot rust en haar moeder (daardoor) ook.
Ik ben ook wel eens flink afgesnauwd door een moeder omdat ik behulpzaam wilde zijn. Dat voelde voor mij niet prettig, maar ik liet me toen niet zo makkelijk afschepen. Want wat geeft het als ik wordt afgesnauwd? Het gaat niet om mij, maar om het kind (en moeder). Als je hulp biedt, aandacht geeft, ziet het kind dat iemand voor hem opkomt. En de ouder ziet dat iemand zich zorgen maakt om de situatie, dat het ‘niet normaal’ is. Dat heeft niet altijd meteen het gewenste effect, maar misschien op langere termijn wel. Als meer mensen op verschillende momenten ingrijpen… Je kunt beter een klein positief dingetje doen, dan helemaal niks. En als die persoon in de buurt woont, kun je vaker van die kleine dingetjes doen en vertrouwen winnen en dan iets veranderen. Overleg ook met anderen die in de buurt wonen. Als je weet dat meerderen zich zorgen maken over een situatie, durf je eerder in te grijpen.

Bekijk het vanuit het kind. Stel dat jij wordt mishandeld en iedereen kan het zien en laat het gebeuren. Hoe waardeloos voel je je dan?

Groeten,
Tine de Jong-Veenstra

Advertenties

Over tinexpression

Tine is getrouwd en heeft drie kinderen. Ze is auteur van DROOM 'R OVER (jeugd 11-18 jaar) en NABIJ DE LIEFDE (gedichtenboekje), ontwikkelt nieuwe spellen op maat die gevoelige onderwerpen bespreekbaar maken en is huiswerkbuddy.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Grijp in voor het kind.

  1. Arna zegt:

    1. moeders hebben soms ogen in de rug (over niet ingrijpen aan de waterkant) 😉
    en 2. fijn dat je dat schrijft : ‘het geeft niet als je wordt afgesnauwd’ ‘het gaat niet om mij maar om het kind’!

  2. Mooi stukje. Voor mij begint het om mensen (met respect) aan te durven spreken als dat voor mij kloppend voelt. Omdat ik dat niet gewend ben is heb ik er moed voor nodig. Inderdaad ik zeg liever 100x iets te veel en mag daarom ook worden ‘afgesnauwd’ dan dat ik 1x iets te weinig zeg. Met hoe ik iets zeg ben hier inmiddels alweer een tijdje aan het stoeien en aan de reactie van de ander merk ik wel dat het gelukkig steeds beter gaat. Wat mij een stap vooruit heeft gebracht is om datgene wat ik zeg ook echt bij mezelf houdt. Dat geeft de ander de ruimte om iets wel of niet tot zich te nemen.

    ‘Ik heb vandaag een tijdje naast u gezeten en merk dat ik onbewust uw zoon/dochter al een tijdje je in de gaten houdt. Ik maak me blijkbaar zorgen over zijn/haar veiligheid. Ík heb even zitten twijfelen en vind het best spannend om u aan te spreken, maar omdat ik zo weg ga wil ik even weten of ik hem/haar met een gerust hart achter kan laten. Het is misschien niet nodig, maar als ik u nu niet even aan zou spreken zou ik er straks toch over in gaan zitten’

  3. tinexpression zegt:

    Ik zou graag verschillende voorbeelden willen krijgen van hoe we kunnen ingrijpen.

    Karin Höhle-Dikken geeft hierboven in haar reactie al een mooi voorbeeld van hoe je een ander kunt aanspreken. (Dank je, Karin!)

    Bij deze doe ik een oproep:
    Hoe zou jij reageren als je ziet dat een ouder agressief met zijn/haar kind omgaat? Als een dreinende kleuter bijvoorbeeld geslagen wordt in een drukke supermarkt en steeds wordt uitgescholden? Grijp je in? En zo ja, kun je een voorbeeld geven hoe je dat zou kunnen doen?

    Ik zie uit naar jullie reacties!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s