De trotse haan en zijn zestien hennen.

Er was eens een trotse haan. Op een mooie ochtend mocht hij over een nieuwe toom kippen waken. Hij kreeg maar liefst zestien hennen in zijn hok! Normaal gesproken heeft een haan van zijn soort maar vier of vijf hennen en het feit dat hij het gezag heeft gekregen over veel meer hennen deed hem die ochtend harder kraaien dan ooit tevoren. Zo trots was hij.

Maar al gauw begonnen twee hennen elkaar te pesten; ze pakten elkaars stro af en gooiden het over elkaars koppen. Het stro vloog door het hele hok heen. De andere hennen hadden er last van en zeiden tegen de twee pesters: “Stop ermee!” Maar ze stopten niet en iedereen werd boos op elkaar. Hierdoor raakten ze allemaal van de leg, niemand legde die dag een ei.

Ze deden hun beklag bij de haan en zeiden: “Los het alsjeblieft op.” De haan hoefde er niet lang over na te denken. Hij deed onmiddellijk al het stro weg, maakte de vloer blinkend schoon en zei: “Dames, ik heb het opgelost. Er kan niet meer met stro gegooid worden.”

De hennen moesten extra vroeg op stok.

Bij het kraaien van de haan begonnen vier hennen elkaar te pesten; ze gingen steeds op een hogere stok zitten en poepten naar beneden op de kop van de ander. De andere hennen hadden er last van en zeiden tegen de vier pesters: “Stop ermee!” Maar ze stopten niet en iedereen werd boos op elkaar. Wederom legde niemand een ei.

De hennen stapten op hoge poten naar de haan en zeiden: “Los het alsjeblieft op.” De haan hoefde er niet lang over na te denken. Hij haalde alle stokken weg en zei: “Dames, ik heb het opgelost. Niemand kan meer hoger zitten dan een ander.”

De hennen moesten op de grond slapen.

Bij het kraaien van de haan begonnen acht hennen elkaar te pesten; ze pikten met hun snavel venijnig in elkaars koppen. De andere hennen hadden er last van en zeiden tegen de acht pesters: “Stop ermee!” Maar ze stopten niet en iedereen werd boos op elkaar. Ook deze dag legde niemand een ei.

Ze kakelden allemaal als kippen zonder kop tegen de haan en zeiden: “Los het alsjeblieft op.” De haan hoefde er niet lang over na te denken. Hij knipte de scherpe punten van alle snavels en zei: “Dames, ik heb het opgelost. Niemand kan een ander meer pikken.”

De hennen moesten snel hun snaveltje toe doen.

Bij het kraaien van de haan begonnen zestien hennen elkaar te pesten; ze trokken alle veren uit elkaars koppen! De haan riep: “Stop ermee!” Maar ze stopten niet en werden ook nog eens boos op de haan. Je begrijpt dat er de hele dag weer geen enkel ei werd gelegd. De hennen huilden en schreeuwden tegen de haan: “Los het op!”

Toen was de haan het zat. Hij wilde de hennen niet langer meer in zijn hok hebben. Hij gooide het deurtje open.

De hennen moesten buiten slapen.

Bij het kraaien van de haan voelden de hennen zich kiplekker. Ze waren  blij met de vrijheid en de ruimte om hen heen. Alle zestien hennen legden die dag rustig een ei. Het waren de mooiste eieren die de haan en de hennen ooit hadden gezien.

Met vriendelijke groet,
Tine de Jong – Veenstra

Advertenties

Over tinexpression

Tine is getrouwd en heeft drie kinderen. Ze is auteur van DROOM 'R OVER (jeugd 11-18 jaar) en NABIJ DE LIEFDE (gedichtenboekje), ontwikkelt nieuwe spellen op maat die gevoelige onderwerpen bespreekbaar maken en is huiswerkbuddy.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De trotse haan en zijn zestien hennen.

  1. janvdijk9464 zegt:

    Dit is op janencarinvandijk herblogd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s