Boom van Openheid, Gelijkwaardigheid en Respect.

Er zat een grote vogel op de hoogste tak in een prachtige boom. Hij kwetterde naar beneden, waar heel veel vogels zaten van diverse pluimage. Ze keken op naar de grote vogel en luisterden vol ontzag naar hem.

Op een dag kwam er nieuw vogeltje aangevlogen.
“Welkom in mijn Boom van Openheid, Gelijkwaardigheid en Respect,” zei de grote vogel en met een weids gebaar nodigde hij het vogeltje uit om erbij te komen zitten.
De kleine vogel ging naast de grote vogel zitten.

“Nee, neem wat lager plaats bij de andere vogels. Daar kun je beter horen wat ik te verkondigen heb, want ik praat naar beneden om hen allemaal tegelijk nieuwe inzichten te geven.”
Oh, is het eenrichtingsverkeer? dacht het vogeltje. Dat vond het kleine vogeltje een beetje vreemd. Zijn intuïtie zei dat hij beter verder kon vliegen, maar hij deed toch maar wat de grote vogel hem opdroeg.

De grote vogel predikte de hele dag over het belang van openheid, gelijkwaardigheid en respect. De meeste vogels knikten bewonderend bij alles wat hij zei. Maar niet allemaal; enkele vogels kwamen ervoor uit dat zij het niet helemaal eens waren met de dingen die de grote vogel zo stellig beweerde. De grote vogel zette zijn veren stekelig overeind en joeg ze uit zijn Boom van Openheid, Gelijkwaardigheid en Respect.
“Zij stonden niet open voor mijn zienswijze en waren hier alleen maar om oproer te kraaien. Ik ben zelf heel open en zie daarom feilloos wanneer een ander niet open is,” verklaarde hij.
Weer zei de intuïtie van het kleine vogeltje dat hij beter verder kon vliegen, maar hij bleef zitten.

Af en toe vroegen wat vogels om verduidelijking omdat ze probeerden te begrijpen wat de grote vogel bedoelde met zijn soms vage en tegenstrijdige teksten.
“Dat je mijn woorden niet begrijpt, komt omdat je je nog niet zo ver spiritueel hebt ontwikkeld als ik,” luidde het standaard antwoord van de grote vogel.

Opeens keek de grote vogel treurig in het rond. Hij zei: “Ik zit ergens mee. Een damesvogel verweet mij gisteren dat ik haar mening niet respecteerde. Ik voel me zeer gekwetst, want zoals jullie weten toon ik altijd respect voor ieders mening…”
Bijna alle vogels vonden het sneu voor de grote vogel en ze vonden het dapper dat hij zijn kwetsbaarheid liet zien.
Dwelmend in zelfmedelijden zei de grote vogel: “Ik zal jullie alles vertellen over ons meningsverschil. Jullie zijn vrij om daarna jullie eigen oordeel erover te vellen.”

“Wat deed u toen u merkte dat zij een andere mening had dan u?” vroeg het kleine vogeltje nieuwsgierig.
“Ik verduidelijkte toen mijn standpunt en kwam net zolang met argumenten tot zij wel moest inzien dat het nou eenmaal was zoals ik het zei. Maar ze bleef beweren dat zij het anders voelde. Ze wilde gewoon haar mening doordrukken en haar gelijk halen.”
“Is dat zo of denk u dat?”
“Daar hoef ik niet over na te denken! Ze is te dom om haar mening met feiten te kunnen onderbouwen. Haar mening is alleen maar gebaseerd op onderbuikgevoelens. Ik kwam daarentegen steeds terug op de inhoud en ik kwam met bewijzen dat zij een verkeerde aanname van de werkelijkheid had, maar zij bleef maar zeggen dat ze het dicht bij haarzelf wilde houden!”

“Ik ga er maar weer eens vandoor want mijn oordeel is dat u inderdaad niet respectvol omging met haar mening. En ik heb gemerkt dat u vaak anders doet dan dat u predikt. Ik ging in deze boom zitten om wat te leren maar ik geloof niet meer dat ik nog wat van u kan leren,” zei het kleine vogeltje.
De veren van de grote vogel gingen weer stekelig omhoog staan. Tegelijkertijd zei de grote vogel met een poeslieve stem: “Ik zou graag willen weten wat de reden is waarom je zo heftig reageert.”

Het kleine vogeltje kwam rustig naast hem zitten en opende zijn snavel om uitleg te geven, maar voordat hij wat kon zeggen, greep de grote vogel hem beet en hield hem stevig in zijn klauwen. Sissend van woede fluisterde hij in zijn oortje, zo zacht dat niemand anders het hoorde: “Jouw uitleg kan me geen barst schelen! Je hebt mij in het bijzijn van de anderen zwart gemaakt. Respectloos! Ik blijf zelf altijd heel respectvol. Jij niet. Jij bent net zo’n lastig mens als die ene gecompliceerde tuttebel die zo arrogant was om vast te houden aan haar eigen mening terwijl mijn argumenten veel beter waren dan de hare want ik heb immers al meer dan 20 jaar ervaring in vogels de les lezen. Vlieg op en laat je hier nooit meer zien!”

Het kleine vogeltje vloog toen weg, keek nog even om naar de Boom van Openheid, Gelijkwaardigheid en Respect en dacht: “Ik heb in die mooie boom toch nog wat geleerd. En dat is dat het beter is om sneller naar mijn intuïtie te luisteren.”

 

Door Tine de Jong – Veenstra

Advertenties

Over tinexpression

Tine is getrouwd en heeft drie kinderen. Ze is auteur van DROOM 'R OVER (jeugd 11-18 jaar) en NABIJ DE LIEFDE (gedichtenboekje), ontwikkelt nieuwe spellen op maat die gevoelige onderwerpen bespreekbaar maken en is huiswerkbuddy.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Boom van Openheid, Gelijkwaardigheid en Respect.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s