Reset.

reset-omslag-klein

Hoera, mijn boek is eindelijk af! “Reset” heet het.

Wat voor boek het is? Oh, hoe zeg ik dat? Ik vind het best lastig om te bepalen onder welk genre het valt. Het kan een thriller zijn, maar ook een psychologische roman… Het heeft van beide wel wat. Maar omdat de liefde, de tijd én de wederkerige invloed van herinneringen tussen die liefde en tijd centraal staan in dit verhaal, noem ik het een filosofische roman.

Goed… Waar gaat het boek over? Reset gaat over Falk, een man van tweeënveertig. Na de basisschool had hij het contact verloren met zijn beste vriend Jeremiah en vriendinnetje Nanet. Pas 30 jaar later ziet hij hen weer terug. Falk is meteen weer geobsedeerd door Nanet, net zoals hij vroeger al was, en hij heeft er alles voor over om tijd met haar door te brengen. Nanet wil met hem en Jerry (Jeremiah laat zich tegenwoordig Jerry noemen) een experiment doen. Een experiment om hun tijdsbesef te beïnvloeden, om het gevoel te krijgen dat hun levensduur verlengd wordt. Voor de uitvoering van dat experiment komen ze met z’n drieën eens in de twee weken bijeen bij een oude, verlaten bouwkeet. Falk is genoodzaakt dit te verzwijgen voor zijn vrouw en dochter. Het experiment is niet het enige dat verzwegen wordt… Waarom reageert Jerry zo vreemd op vragen over vroeger en waarom zendt Nanet vaak tegenstrijdige signalen uit naar Falk?

Hieronder kun je een fragment lezen uit Reset:

Jerry wenkt me op een ongeduldige manier. “Schiet nou toch op!” commandeert hij.
Maar… ze hebben zich nog niet omgekleed. Ik ook niet. Waarom gaan we dat niet eerst even doen, zoals altijd?
Ik loop naar hen toe. Ze praten ergens over. Ik wil het horen. Ik kan hen niet verstaan, maar aan Jerry’s gezichtsuitdrukking te zien, is het geen vrolijk gesprek; hij kijkt nogal chagrijnig. Mijn nieuwsgierigheid doet me sneller lopen. Ik wil rennen, maar ik wil ook niet dat het lijkt of ik als een hondje alle bevelen van Jerry opvolg, dus ik bedwing mijn impuls en wandel onopvallend, maar toch in een stevig tempo, naar hen toe. Als ik dichterbij ben, zie ik dat Jerry’s gezicht intussen op onweer is gaan staan.
Nanet lijkt opgelucht me te zien.
“Dag Nanet,” begroet ik haar vrolijk, op dezelfde manier als dat ik altijd doe. Alsof ik niet door heb dat er iets speelt.
Nanet knikt me toe. Ze ziet er wat triest uit. Is ze geëmotioneerd en zegt ze daarom niks terug?
Jerry geef ik een kameraadachtige schouderklop. “Ha Jerry, alles goed met je, jongen? Hoe is ’t nu met je?”
“Laten we daar maar over ophouden.”
Huh? “Waarover moet ik ophouden?” vraag ik.
“Over hoe het met me gaat.” Jerry vouwt zijn armen over elkaar. “Elke keer als we hier zijn, moeten jij en Nanet zo nodig praten over de afgelopen weken. Over wat we allemaal deden, met wie we spraken, hoe het op het werk ging, hoe het met  die-en-die is! Al die onzin… Cut the crap! We komen hier om  31 juli 1982 te herbeleven. Dat hebben we afgesproken. Laten we ons daaraan houden.”
Nanet draait zich naar hem toe. “Maar Jerry, ik begrijp je niet. We houden ons daar toch ook aan?”
Jerry zucht. “Jij vraagt altijd eerst of het goed met me gaat en of ik nog wat leuks gedaan heb. Stop daar nou eens mee, Nanet. Het is alleen maar een formaliteit. Een overbodige formaliteit.”
“Formaliteit? Ik vraag het gewoon uit belangstelling, hoor. Wil jij dan niet weten wat ons bezighoudt? Je doet net of het je ineens geen bal meer interesseert hoe het met ons gaat.”
“Dat is het punt niet. Het punt is, dat het ons afleidt. Ik wil niet dat het heden het beeld van 1982 aantast.”
“Ik kan je even niet volgen, Jerry,” zeg ik.
Jerry staat op en gaat voor recht voor mijn neus staan. Iets te dichtbij, vind ik. Ik probeer ongemerkt een stap achteruit te doen. “Kijk,” zegt hij, terwijl hij me priemend aankijkt, “als we het uur uit 1982 herbeleven, dan zie ik ons als twaalfjarige kinderen. Precies zoals we waren. Nee, ik moet zeggen: precies zoals ik jullie altijd herinnerde! Maar hoe meer ik te weten kom over jullie ná 1982, hoe meer het beeld dat ik van jullie heb, verandert.”
“Hoezo?” vraag ik. Waar wil hij naar toe?
Jerry trekt zijn wenkbrauwen omhoog. Zijn ogen lijken nu groter dan anders. Wat een felle ronde kraaloogjes heeft ie.
Jerry zegt: “Stel, Jan gedraagt zich als kind altijd super vrolijk. Je denkt dan: ‘Wat een heerlijk blij, zorgeloos kind’. Maar stel dat dezelfde Jan op latere leeftijd zelfmoord pleegt. Dan denk je: ‘Jan deed vroeger zo overdreven vrolijk om zijn depressiviteit te verdoezelen’. Snap je? Elke gebeurtenis krijgt dan een andere betekenis. De beleving verandert dan mee.”
“Dat is ook wel een extreem voorbeeld, hè,” reageer ik laconiek.
“Nou, iets dichter bij huis dan: ik dacht vroeger altijd dat Nanet veearts wilde worden. Nu weet ik, dat ze een psycholoog is. Kennelijk had ik haar interesses vroeger helemaal verkeerd ingeschat.”
“Oh… Ja… Daar zit wel wat in. Maar als…”
“Geen gemaar nu, alsjeblieft,” kapt Jerry mijn zin af. “Voordat we beginnen met de Resets wil ik gewoon niet meer van die onzinnige vragen horen. ‘Hoe gaat het?’ ‘Goed, met jou ook?’ Bwèh!” Hij rilt theatraal. “Voortaan gaan we bij aankomst meteen beginnen.”
“Nou moe,” zucht Nanet. Ze slaat haar benen over elkaar. “Prima, hoor. Wat ongezellig…” Beteuterd kijkt ze naar haar vingers die om haar bovenste knie ineengestrengeld zijn. Ik zie dat ze haar lange nagels in het vlees van haar handen drukt.
“We kunnen wel elke keer blijven napraten, zodat je de gezelligheid niet hoeft te missen,” zeg ik, in een poging Jerry’s woorden wat te verzachten.
Nanet kijkt naar me op en glimlacht. “Gelukkig maar.”
Ze glimlacht zo mooi. Ik wil haar zeggen dat ze nog net zo mooi glimlacht als toen ze een meisje van twaalf was. Ik zou haar nog veel meer willen zeggen! Als Jerry er nu niet bij was… Was hij maar nooit teruggekomen uit Java.
Nanet staat nu ook op en gaat tussen Jerry en mij in staan. Ze kijkt ons een voor een eventjes aan. “Zullen we ons nu dan maar gaan omkleden?” vraagt ze. “Anders kunnen we niet op tijd beginnen.”
“Nog niet,” zegt Jerry beslist, “ik wil eerst dat het duidelijk is. We mogen alleen met elkaar praten zolang we het over onze kindertijd hebben, de tijd tot en met 31 juli 1982. Nooit over de tijd daarna! Helemaal nooit!”
“Helemaal nooit?” reageert Nanet beduusd. “Hoe kun je dat nou zeggen? Ik mag toch zeker wel vragen hoe het met Susan gaat, met haar zwangerschap en zo? En straks vertel je toch ook wel hoe jullie kindje heet als het geboren is?”
“Nee.”
Nanet kijkt Jerry ongelovig aan. “Doe niet zo idioot.”
Ik lach. “Nanet, dat meent ie heus niet.”
“Dat meen ik wel,” zegt Jerry onvermurwbaar. Zijn stem klinkt koud.
“O,” zeggen Nanet en ik tegelijk.
Jerry zet zijn handen in zijn zij. “Ik meen het. We treffen elkaar hier twee keer per maand om onze jeugd te herbeleven. Dat bevalt ons alle drie goed, nietwaar?”
Nanet en ik kunnen niks anders dan knikken.
“Om dat zo te houden, moeten we ervoor zorgen dat we niks doen wat dat kan verstoren. We moeten het beeld van ons, van hoe we waren, zuiver houden. Ik wil dus geen enkele informatie meer krijgen over jullie werk, relaties, familie, sport en hobby’s. Niks van dat alles. Ik stel voor dat we voortaan doen alsof het 1982 is, zodra we elkaar zien. Dus we praten van nu af aan alleen maar over tóen, of over wat we ons nog van daarvóór herinneren. Duidelijk?”
“Maar dat helpt toch niet?” sputtert Nanet tegen. “Want als we elkaar tussen de Resets door spreken, hebben we het wél over het heden.”
Jerry schrikt duidelijk. “Spreken jullie elkaar dan ook buiten deze bijeenkomsten? Dat zouden we niet doen!”
“Nou…” aarzelt Nanet, “tot nu toe hebben we dat nog niet gedaan, maar het lijkt me wel leuk om…”
“Dat mag niet,” onderbreekt Jerry haar.
Nanet verheft haar stem een beetje: “Het lijkt me wel leuk om weer eens gewoon met elkaar af te spreken!”
“Dat mag niet,” herhaalt Jerry streng.
Nanet kijkt verschrikt. “Wat zeg je nou?”
“Ik verbied het.”
“Nou ga je echt te ver, Jerry,” zeg ik. “En trouwens, ik moet jullie nog wat belangrijks vertellen! Er gebeurde zonet iets heel raars hier. Ik zag…”
Jerry kapt mijn zin af met een handgebaar, zonder me een blik waardig te keuren. “Ik zeg dit in jullie eigenbelang,” zegt hij. “En vooral in die van jou, Nanet.” Jerry kijkt haar recht aan. “Als jij jouw experiment wilt laten slagen, dan kunnen we geen deel van elkaars leven in het heden uitmaken.”
“Maar Jerry, je bent al zo lang uit mijn leven geweest,” zegt Nanet, “ik ben juist zo blij, dat ik je weer terug heb! Ik wil ons contact nu behouden!”
“Snap ik, Nanet, maar je wilt óók ontzettend graag ons mooie speeluurtje uit 1982 bewaren, nietwaar? Het is het een of het ander. Kies maar.”
De tranen staan Nanet in haar ogen. Ik ben te overdonderd om wat tegen Jerry in te brengen. De zon staat op mijn hoofd te branden, ik voel me benauwd door de drukkende warmte en snak naar wat drinken. Het liefst wil ik me omdraaien en weglopen, naar huis.
“Afgesproken dus,” concludeert Jerry. “Ja, hoor eens, ik vind het ook vervelend dat het zo moet, maar geloof me, dit is het beste voor ons allemaal.”
Nanet opent haar mond, maar Jerry steekt zijn wijsvinger omhoog en zegt luid: “En zodra ik merk…” Hij houdt zijn vinger even tegen een zijkant van zijn neus aan – waarbij het me opvalt dat zijn neusvleugels verwijd zijn –  en kijkt Nanet en mij onverbiddelijk aan. “Zodra ik merk dat jullie je niet aan de afspraak houden, kap ik met deze bijeenkomsten. Hoe jammer ik het ook vind. Ik heb geen zin om jarenlang tijd in een project te steken, waarbij ik van tevoren al weet dat het een aflopende zaak wordt. We gaan hiermee door, onder voorwaarde dat we alleen over het verleden praten. Of we stoppen nu! Nanet, zeg het maar.” Hij priemt zijn wijsvinger tegen Nanets slaap, als een geladen pistool. “Stoppen of doorgaan?”

Reset is nu te koop via Boekenbestellen.nl. Meteen bestellen? Ja, doen, maak mij blij! 🙂 En… ik zou het heel leuk vinden als je me laat weten of je zelf ook blij bent geworden van het lezen van Reset.

Tine de Jong – Veenstra

Advertenties

Over tinexpression

Tine is getrouwd en heeft drie kinderen. Ze is auteur van DROOM 'R OVER (jeugd 11-18 jaar) en NABIJ DE LIEFDE (gedichtenboekje), ontwikkelt nieuwe spellen op maat die gevoelige onderwerpen bespreekbaar maken en is huiswerkbuddy.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Reset.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s